คุณรู้ไหมว่าใครเป็นผู้คิดค้นที่ปัดน้ำฝน?

ในฤดูหนาวปี 1902 หญิงชื่อแมรี แอนเดอร์สัน กำลังเดินทางไปนิวยอร์กและพบว่าสภาพอากาศเลวร้ายทำให้การขับรถช้ามากเธอจึงหยิบสมุดบันทึกออกมาแล้ววาดภาพร่าง:ที่ปัดน้ำฝนยางด้านนอกของกระจกหน้ารถเชื่อมต่อกับคันโยกภายในรถ

แอนเดอร์สันจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ของเธอในปีถัดมา แต่ในเวลานั้นมีคนใช้รถยนต์น้อยมาก ดังนั้นสิ่งประดิษฐ์ของเธอจึงไม่ได้รับความสนใจมากนักสิบปีต่อมา เมื่อรถยนต์รุ่น Model T ของเฮนรี ฟอร์ด นำรถยนต์เข้าสู่ตลาดหลัก แอนเดอร์สันกล่าวว่า “คนทำความสะอาดกระจก“ถูกลืมไปแล้ว”

จากนั้นจอห์น โออิเช่ก็ลองอีกครั้งโออิเช่พบเครื่องจักรที่ผลิตในท้องถิ่นซึ่งใช้งานด้วยมือที่ปัดน้ำฝนรถยนต์เรียกว่ายางกันฝน ในสมัยนั้น กระจกหน้ารถแบ่งออกเป็นส่วนบนและส่วนล่าง และยางกันฝนเลื่อนไปตามช่องว่างระหว่างกระจกสองแผ่น จากนั้นเขาก็ตั้งบริษัทเพื่อส่งเสริมผลิตภัณฑ์นั้น

แม้ว่าอุปกรณ์ดังกล่าวจะบังคับให้คนขับต้องใช้มือข้างหนึ่งในการควบคุมกาวสำหรับไล่ฝนและอีกมือหนึ่งควบคุมพวงมาลัย แต่ในไม่ช้ามันก็กลายเป็นอุปกรณ์มาตรฐานในรถยนต์อเมริกันบริษัทของโออิเช่ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นทริโค่ ก็ครองตลาดในไม่ช้าใบปัดน้ำฝนตลาด.

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาที่ปัดน้ำฝนมีการปรับปรุงและออกแบบใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงในการออกแบบกระจกหน้ารถ แต่แนวคิดพื้นฐานยังคงเป็นสิ่งที่แอนเดอร์สันร่างไว้บนรถรางในนิวยอร์กเมื่อปี 1902

ดังที่โฆษณาใบปัดน้ำฝนยุคแรกๆ ชิ้นหนึ่งได้กล่าวไว้ว่า: “วิสัยทัศน์ที่ชัดเจนป้องกันอุบัติเหตุและทำให้การขับขี่ง่ายขึ้น”